« Kalenji Runlight | Main | Dwingelderveld Trail »

donderdag 17 maart 2016

Gadget-runner goes old school

Er moest nog een vakantiedag opgemaakt worden die anders weggegooid zou worden. Goede reden om op een doordeweekse dinsdag weer eens een trail-verkenning te gaan doen.

Ditmaal wilde ik het dicht bij huis houden. Er zijn geen routes in de buurt die ook voor trailwedstrijden gebruikt worden. Wel zijn er diverse NS-wandelingen door het gebied.

NS-wandelingen zijn bewegwijzerde routes die van station naar station gaan.

Voor deze dag selecteerde ik twee routes, en op de dag zelf zou ik beslissen welke het zou worden.

  1. Wolfheze - Lunteren, 22km. Dat zou betekenen dat ik met de trein naar Wolfheze zou gaan en vanaf Lunteren weer terug via het kippenlijntje, of terug lopen naar huis.
  2. Belmonte wandeling, 16 km, deze zou ik heen en terug lopen (32 km dus).

Voor beide routes had ik een gpx-file naar mijn horloge geüpload.

Op de dag zelf ging ik met de fiets naar station Ede-Wageningen. In de fietstas mijn Raidlight Olmo gevuld met een liter Isostar, een softflask met zelfgemaakte gel, een stuk kruidkoek en wat pasjes en cash. Onderin de tas mijn regenjasje, voor het geval dat het ondanks de voorspellingen toch nog zou gaan regenen. Als laatste mijn telefoon voor noodgevallen en foto’s.

Het weer was goed, het lijf nog beter, dus ik koos de Belmonte-route. Echter, de route die ik naar mijn horloge had gestuurd was brak. Wat strepen op het scherm en een totale afstand van 18000+ kilometer, dat wekt niet veel vertrouwen. Dus die viel af.

Dan maar Wolfheze – Lunteren. Argh… de trein naar Wolfheze is natuurlijk net vertrokken en de volgende gaat pas over een half uur. Ga ik een half uur kleumen op een winderig station of ….. wacht eens, zo’n NS wandeling is natuurlijk ook gewoon voorzien van old-school markeringen. Rood-witte plaatjes met het NS-logo erop. Die kan ik ook volgen.

Zo gezegd zo gedaan. Op naar Wageningen via de NS wandeling Belmonte.

Het begin is veelbelovend. Direct na het station begint bosgebied De Sysselt. Een lang, licht glooiend, pad loopt een aantal kilometer parallel aan het spoor. Het is rustig in het bos, ik kom welgeteld twee wandelaars tegen. Rechtsaf het spoor over, een stuk over een onverharde weg met fietspad ernaast. Dan links het bos in. Niet veel later kom ik dan bij de Molenbeek. Hier wordt de route al een beetje trail. Een single-track met veel bochtjes, bruggetjes en boomwortels.

Ik passeer het Nivon-terrein. Daar gaat het echter mis. Zoals ik eerder schreef wordt De NS-route aangegeven met rood-witte bordjes met NS logo. Echter loopt door het gebied ook de LAW4, het Maarten van Rossum-pad, dat ook met rood-witte markeringen wordt aangegeven.

Drie maal raden welke markeringen ik volg….

In plaats van de beek te blijven volgen loop ik nu een stuk door het bos, over een weiland, achter een golfclub. Ik heb echter nog steeds niet in de gaten dat ik fout loop. Pas als ik een bordje “Heelsum” passeer begint het te dagen dat ik wellicht verkeerd gelopen ben. Iets verder stuit ik op de Utrechtseweg. Hier staat een fietsknooppunten-bord. Een blik op het bord en het is me meteen duidelijk dat ik volledig verkeerd zit. Met een mooie boog ben ik ten oosten van Heelsum uitgekomen, waar ik eigenlijk ten westen van Renkum had moeten zijn. Een hemelsbreed verschil van 3 kilometer,

Tijd om te bedenken wat ik nu wil ga doen. Nog naar Wageningen? Dan moet ik zo’n 7 kilometer meer lopen dan de 32 die ik me had voorgenomen. Zelfde route terug? Mmmm, beetje saai.

Ik besloot om de Utrechtseweg een eind te volgen richting Renkum om daar weer naar boven te steken in de hoop ergens weer op de Belmonte-route te komen.

Dwars door het centrum van Renkum via Dorpsstraat, Europalaan, Kerkstraat en Waterweg kwam ik 3.5 kilometer later weer uit bij de Molenbeek. Als ik deze maar zou blijven volgen richting noorden zou ik vanzelf weer thuis komen. Eerst moest de Molenbeek/Renkumse beek gekruist worden via een lang houten vlonder.

Erg mooi en weer eens wat anders (In Duitsland heb ik eens over de Knuppeldamm bij Kell am See gelopen, wat vergelijkbaar is). Hier sloot ik dan eindelijk weer aan op de Belmonte-route.

Het pad is hier afwisselend breed en single-track, en overal erg mooi.

Nu bleef ik de beek altijd in de buurt houden en een aantal kilometers later kwam ik weer bij het punt waar ik de fout in was gegaan. Vanaf hier was het een kwestie van de het kaartje op mijn horloge in tegengestelde richting volgen.

De benen begonnen wat strammer te worden maar nu wist ik hoe ver ik nog moest lopen. Uiteindelijk werden het niet de 2x16 kilometer die ik had gewild, maar met bijna 25 km ben ik ook tevreden. De tijd moet ik gokken want helaas was bij thuiskomst de route met geen mogelijkheid uit het horloge te trekken. SportTracks geeft een fout over een datum/tijd-formaat en als ik de route oproep op het horloge zelf gaat ie spontaan uit.

Met behulp van de site afstandmeten.nl heb ik de route kunnen reconstrueren. Helaas heeft de resulterende gpx-file onjuiste <time> elementen, waardoor strava dacht dat ik al mijn records op al mijn afstanden had verbroken :-). Gelukkig vond ik een site waarmee je, op basis van (geschatte) gemiddelde snelheid en je gpx-data die elementen weer laten herrekenen. Vervolgens werd die file naar Strava gestuurd.

Het resultaat:

Conclusie.

  • Zorg dat je zeker weet dat de gps-track in je horloge niet corrupt is :-)
  • Het deel van de Belmonte-route dat ik wel heb gelopen is prachtig. Van brede bospaden en uitzichten over akkers tot de single-tracks rondom de beek.
  • De wil om deze route eens uit te lopen is er groter op geworden.
PPosted by Jeroen at 15:13.14
Edited on: maandag 30 mei 2016 21:23.03
Categories: Running, Trails