dinsdag 28 juni 2016

Racereport Veluwezoomtrail 2016

Intro

Op 19 juni van dit jaar deed ik voor de tweede keer mee aan de Veluwezoomtrail. Net als vorig jaar had ik me ingeschreven voor de 33kilometer variant.

Vorig jaar

Vorig jaar was deze trail mijn eerste "lange" afstand. Het jaar ervoor had ik meegedaan aan de Posbankloop Trail. Hoewel deze trail maar 15 kilometer was, lukte het me om er bijna 20 van te maken door ergens een verkeerde afslag te nemen. Eigen fout of problemen met de rotueaanduiding, ik weet het niet, maar feit is dat ik neit de enige was, hele horden schijnen verkeerd gelopen te zijn. In onderstaande detail van de uitslag zie je een onverwachte sprong in de eindtijd van bijna 20 minuten..............
  
Maar ondanks de tegenvallende prestatie, en onder lichte druk van een bepaald persoon, besloot ik me in te schrijven voor de Veluwezoomtrail (VZT) 2015, de 30 kilometer.
Op dat moment had ik nog nooit zo´n afstand gelopen. Ik had wel een paar keer een halve marathon gelopen en soms iets meer, maar 30 kilometer was onbekend terrein. Voordat ik aan het evenement mee zou doen, ben ik het bos in gegaan om die afstand eens te ervaren. Via afstandmeten.nl had ik een route van 30 kilometer uitgestippeld
Ik voltooide de route in net iets boven de drie uur. Dat gaf me het vertrouwen dat ik die VZT wel aan zou kunnen.
Maar ja....De Veluwezoom is toch wat anders dan de omgeving van Ede. Ik had de invloed van het aantal hoogtemeters flink onderschat. Waren het in Ede een paar korte heuveltjes (D117+), de VZT gooide daar bijna D400+ tegenaan, en oh ja, die 30km was eigenlijk 33...
Pats, dat kwam aan. Bijna 4 uur zwoegen voor 33,55 km. De omgeving was prachtig, met singletracks en trappetjes op de Posbank, de uitgestrekte bossen en het oneindige pad over het Roosendaalse veld, bijna 4 kilometer immer gerade aus over de hei.
Onderstaande foto werd gemaakt rondom het 10 kilometerpunt, toen alles nog goed voelde...
Na zo'n 20 kilometer was de koek echter op. Ik kon geen heuveltje meer op en moest steeds vaker wandelen om in ieder geval nog vooruit te komen.

Dit jaar

Vastberaden om het debakel van 2015 te vergeten schreef ik me in voor de 2016 editie.
Ik begon serieuzer werk te maken van krachttraining (speed&power intervallen op de crosstrainer) en zocht ook in de omgeving naar meer hoogteverschillen (Wisenttrail, Stuwwaltrail). Daarnaast werden mijn lange duurlopen ook wat frequenter, en werden er meer kilometers gemaakt. Een test aan het begin van het jaar, de Midwintermarathon in Apeldoorn, en een 33km route vanuit Lunteren gaven me het gevoel dat ik op de goede weg was.
16 juni was het dan zover, op naar Dieren, de nieuwe startplaats voor de VZT.

Het parcours

De start was in tegenstelling tot eerder jaren niet in Rheden, maar in Dieren. Wat mij betreft een prima alternatief, nu kon ik bij mijn schoonouders even koffie drinken, de fiets pakken en was ik binnen een paar minuten bij de start op het Polysport-terrein. De andere startlocatie was niet het enige verschil. De route was ook iets anders dan vorig jaar. In onderstaande kaart zijn beide routes afgebeeld, de groene is van 2016, de rode van 2015.

Daarnaast waren er dit jaar twee in plaats van één verversingspost, en dat brengt me bij het volgende hoofdstuk: voeding.

Voeding

Dit jaar heb ik extra gelet op voeding. Vorig jaar had ik te weinig gegeten en gedronken, wat mede de oorzaak was voor mijn slappe resultaat. Hieronder een overzicht van wat ik aan voedsel in mijn Raidlight had gestopt.
2015 2016
Isostar drink 1 liter (2/3 op) 1 liter (alles op)
Banaan 1 1 (zie onder)
Water 2 x 150 ml 2 x 750 (+/- 1 liter op)
Energybar 0 1 (niet op)
Winegums 6 0
Gels 0 2 (Maxim)
Verversingspost niets 2 x stukjes banaan, 1 x ontbijtkoek
Ik had mijn horloge ingesteld op een signaal ieder kwartier. Dat zou het teken zijn dat ik iets zou drinken. Ofwel wat slokken Isostar, of 1/3 zakje Maxim met wat water. Daarnaast zou ik bij de posten ook wat vast voedsel meegraaien. Alles om er maar voor te zorgen dat vochtverlies of honger me dit jaar zouden tegenhouden.
Ik heb me aardig aan dit regime kunnen houden. Zoals in bovenstaande schema te zien is heb ik aardig meer naar binnen gewerkt dan vorig jaar en dat heeft een positieve invloed gehad op de prestatie.

De trail

Om 11:00 vertrok de meute voor de 33km over de Veluwezoom. Er viel toen een heel klein beetje regen, maar behalve die paar druppels is het de hele dag droog gebleven.
Na een stukje verhard langs en door het sportterrein, kwamen we in het bos. De eerste kilometers waren bekend terrein, ik ga nog wel eens rennen als ik bij mijn schoonouders ben. De route volgt hier deels de 2015 versie, om vervolgens af te buigen en later weer samen te komen.
Bij kilometer 10 was de eerste verversingspost, snel wat banaan en ontbijtkoek gegraaid en en doorgelopen. Vorig jaar zat hier ook de (toen enige) post, bij een huisje midden in het bos. Toen kwamen we echter van de andere kant.
Bij 13,5 kilometer kwamen beide routes weer bij elkaar en zouden niet meer verschillen terwijl we de singletrack over het Roozendaalse Veld volgden. Vorig jaar was dit echt een hopeloos stuk voor mij. Er leek maar geen eind aan te komen. Nu wist ik wat er zou komen en kon ik me er op instellen. Voordeel was ook dat er een loper voor me zat die een prima tempo aanhield waar ik in mee kon draaien. Eenmaal het Veld af was het weer bos en wat vervelende klimmen. Maar dat was niet vergeleken met wat daarna kwam: de Posbank. Trappetjes, trappetjes en nog meer trappetjes. Oh, en de camerapost, waar je dan toch maar even lachend langs moest :-)
De Posbank was voor meer mensen een pittig stuk. Voor mij viel iemand voorover van een trappetje af. Gelukkig leek het erger dan het was, hij kon doorlopen, maar het was wel even een signaal dat je ondanks je vermoeidheid wel scherp moet blijven.
Op het laagste punt van de Posbank, bij kilometer 25,5, was dan eindelijk de tweede verversingspost. Snel wat banaantjes weggrissen en weer door. "Nog maar 8 kilometer!" werd er geroepen. Ja, maar wel met een klim naar het bezoekerscentrum, weer trappetjes en singletracks. Het was een mooie dag, dus er waren ook veel wandelaars op de been. Gelukkig waren de meesten zo vriendelijk om even een stap opzij te doen als er weer zo'n hijgende trailert langs moest.
Dan weer het bos in, en steeds vaker naar het horloge kijken om te zien hoe ver het nog was. Een enkele steile heuvel werd nog wandelend gedaan, maar toen eindelijk de tennishal weer in zicht kwam was duidelijk dat het niet ver meer kon zijn. Een paar rare kronkels langs wat vakantiehuisjes, een laatste klim en dan boven op het bergje, zie je beneden de finish. En je familie, en ga je samen met je kinderen over de finish.
Een blik op de klok zegt me dat ik 20 minuten heb goedgemaakt ten opzicht van vorig jaar. Nu is het parcours natuurlijk anders, dus helemaal goed vergelijkbaar zijn die tijden niet, maar toch...

Conclusie

De VZT nieuwe stijl is me beter afgegaan dan vorig jaar. De routes zijn deels anders maar allebei zijn het fantastische trajecten. De tweede verversingspost was een goede toevoeging, waar ik graag gebruik van heb gemaakt. Grote vraag: kan ik er volgend jaar nog wat minuten afsnoepen?
Hieronder wat foto's die mijn schoonvader op diverse plekken langs het parcours heeft gemaakt.
Posted by Jeroen at 14:53.03
Categories: Running, Trails

maandag 30 mei 2016

Meerdere embedded Google Maps in Thingamablog

Binnenkort komt er nog een Entry over Thingamablog, de software die ik gebruik om dit blog te publiceren, maar nu alvast een tip (ook zodat ik het zelf weer kan opzoeken :-) )

Als je een Google Map kaart in je blog wilt opnemen kies je in maps voor "Kaart delen of insluiten" (maps.google.com) of "Insluiten in mijn site" (my maps). Je krijgt dan een pop-up zoals deze:

 

Kopieer de geselecteerde tekst en plak deze in de "Edit <HTML>"-tab van Thingamablog. Lokaal zal je geen kaart zien, maar eenmaal gepubliceerd zal de Google Map netjes getoond worden.

Het gaat echter fout als je meerdere maps in je bericht wilt zetten. Je zal zien dat alle iframes dezelfde kaart tonen. Dit is op te lossen door met de hand een extra parameter toe te voegen aan ieder iframe. De parameter "name=" gevolgd door een unieke naam zorgt ervoor dat ieder frame netjes toont wat zou moeten. Een voorbeeld:

<iframe name="demo1" src="https://www.google.com/maps/d/embed?mid=1RRufAqVzqTFYvEaXUTUltq7YLs0" width="640" height="480"> </iframe>

Het is sowieso verstandig deze parameter mee te geven: De Archive-pagina's die Thinagmablog genereert zouden potentieel meerdere kaarten kunnen bevatten als er meedere blog entries op komen met ieder een enkele kaart. In dat geval is de entry zelf correct maar zullen de Archives het zelfde euvel tonen dat hierboven is beschreven.

Posted by Jeroen at 21:34.45
Edited on: dinsdag 31 mei 2016 15:39.32
Categories: Software, Tips 'n Tricks

Lekkere lange duurloop

Met nog een aantal weken te gaan voor de Veluwezoom Trail in Dieren vond ik het tijd om eens te kijken hoe mij zo'n lange afstand dit jaar zou vergaan. Vorig jaar was de VZT een klein debakel:

Een eindtijd van bijna 4 uur doordat de koek op was na zo'n 25k en er stukken gewandeld werden.

Dit jaar is dus het doel om in elk geval te blijven rennen. en om eens te zien hoe de conditie er voor staat een mooie route uitgestippeld in de omgeving. Daarnaast was een een soort "shake-down"-test, ik zou voor het eerst met twee bidons water gaan lopen in mijn RaidLight Olmo, naast de waterzak met Isostar die ik er normaal in heb zitten.

De familie ging op bezoek bij vrienden in Lunteren, van daaruit zou ik via een grote boog terug naar huis rennen. Met behulp van afstandmeten.nl maakte ik een route langs wat bekende punten: Het Wekeromse Zand, de zandafgraving bij de Goudsberg, een doorsteek over landgoed de Valouwe en dan over de Planken-Wambuisweg richting Mossel, over de Edese Hei en via het Edese bos terug naar huis.

Het blijft een gok, om op basis van wat satellietfoto's een route uit te stippelen, je weet nooit hoe het er 'op de grond' uit gaat zien. Voor deze route ben ik voor een groot deel op bekend terrein, dus dan weet je waar je het beste kan komen.

On y va!

De start langs de Meulunterseweg richting Lunteren, daarna bij het bordje Celtic Fields naar links. Het is nog even langs de kant van de asfaltweg hobbelen, maar niet veel later (1,4km) gaat een zandpad de heuvel op, richting de zandafgraving.

Halverwege de heuvel afslaan naar links om aan een grote boog rond het Wekeromse Zand te beginnen.

Daar gaat het helaas mis: ik loop te ver door, naar de Celctic Fields, terwijl ik al had moeten afslaan. Ik denk dat ik de afslag wel heb gezien maar dat ik dacht dat het poortje in het hek gesloten was, of zo...

Dat heeft tot gevolg dat, in plaats van een mooi kronkelend bospad, ik de verharde Vijfsprongweg volg die om het Zand heen loopt. Pas 2 kilometer later zie ik een doorgang en kom ik redelijk snel weer op het GPS-pad terecht. Ik loop het rondje Wekeromse Zand helemaal en zie als ik de Hoge Valksedijk weer kruis beneden mij het pad dat ik op de weg naar het Zand volgde. Nu betreed ik de zandafgraving bij de Steenenberg. Populair gebied voor wandelaars, maar vooral ook (trail)runners en MTB´ers vanwege hoogteverschillen langs de randen. Ook wordt hier de Bergrace Trail gehouden.

Na het rondje afgraving verlaat ik het gebied rechtsaf en na wat kronkelingen kom ik op een fraai breed zandpad dat me naar de Immenweg leidt. Deze weg, een zandpad met een fietspad ernaast, loop iets te ver door waardoor ik een stukje bospad misloop, maar gelukkig pak ik niet veel later het spoor weer op. Ik kruis de Wekeromseweg en niet veel later, als de Immenweg links afbuigt en de Immenkampweg wordt, duik ik rechtdoor het Landgoed de Valouwe op. Dit privéterrein is opengesteld voor wandelaars en de NS/wandeltocht Wolfheze / Lunteren volgt ook dit pad.

Ik steek de N304 over en loop over de Planken Wambuisweg richting Mossel. Dit is bekend terrein voor me. De weg loop via de landbouwenclave Mossel door naar het restaurant dat de naam van de weg draagt, maar mijn route gaat al voor Mossel rechtsaf het bos in en doorkruist stukken heide om vervolgens bij Driesprong het Edese bos te betreden. Het einde is in zicht, ik kan nu echt gaan aftellen. Bos uit en de lange Doesburgerdijk af en ik ben weer thuis.

Conclusie

In een paar seconden meer dan 3 en een half uur heb ik meer dan 32km afgelegd. Een paar kleine pauzes daargelaten heb ik de hele afstand zonder wandelen kunnen afleggen. Dat geeft een goed gevoel voor de Veluwezoomtrail.

Met bidons in m'n rugzak lopen is ook geen probleem, het klotsen hoor je na een paar kilometer eigenlijk niet meer :-).

Helaas is wel de bite valve van mijn waterzak versleten, waardoor er constant isostar op m'n shirt druppelde. Gelukkig is het vervangende onderdeel makkelijk verkrijgbaar, ik heb het in China besteld bij BangGood voor net iets meer als twee euro.

Posted by Jeroen at 21:10.34
Edited on: maandag 30 mei 2016 21:22.30
Categories: Running, Trails

maandag 09 mei 2016

Dwingelderveld Trail

Vakantie! Tijd om met vrouw en kinderen de auto vol te laden (en alles wat niet past op het dak of op de trekhaak te schroeven) en een kort weekje te gaan kamperen.

We vonden een mooie camping net buiten Ruinen, tegen het Dwingelderveld aan: LandClub Ruinen. Op loopafstand van het informatiecentrum (ook erg leuk voor kinderen door de prachtige tuin waar ze van alles kunnen ontdekken).

Vooraf al wat onderzoek gedaan naar mogelijke hardlooproutes in de omgeving. Daarbij vond ik op de site van Natuurmonumenten een link naar een route die men had uitgestippeld door het park.

Helaas geen GPX, maar een kaartje in PDF-formaat. niet echt practisch, want het kaartje is te klein om de rotue duidelijk weer te geven. Gelukkig had iemand op www.afstandmeten.nl de route geuploadet (zoek naar"DR1-trailrun-dwingelderveld"), dus die naar m'n horloge gestuurd.

De vakantieweek begon koud, heel koud. Vorst aan de grond in de nacht en overdacht niet boven de 12 graden. Prima loopweer en een korte loop over het lange rechte zandpad over de hei verliep voorspoedig.

In de loop van de week werd het warmer en warmer en op de dag dat ik deze trail ging lopen was het een aangename 17 graden bij aanvang. Het zou nog warmer worden.....

De start van de route is ter hoogte van het informatiecentrum. Verrassend genoeg word je niet direct het bos of de hei opgestuurd, maar over een breed graspad over een akker. Niet veel later ga je dan toch het bos in. Brede paden, single-tracks, stepping-stones en bruggetjes, het zit er allamaal in die eerste kilometers.

Na 7,5 kilometer kom je het bos uit en loop je over een single-track langs de hei.

Dan passer ik bij ong. 9 kilometer een bordje. Er wordt vermeld dat het wandelpad onder water staat.

"Zal wel meevallen", denk ik en loop door. Slechte keus. Niet veel later verdwijnt het pad in inktzwart water en links en rechts is het een moeras met graspollen en water met onbekende diepte. Ik besluit om met een wijde boog linksom te lopen. Het leek alsof daar vaker mensen waren geweest. Ik probeer via de graspollen droge voeten te houden maar glij toch regelmatig met m'n voeten het water in. Het water komt tot boven mijn enkels en m'n Salomons lopen vol. Toch maar doorzetten. Eenmaal aan de overkant ga ik op een betonnen randje zitten om m'n schoenen uit te doen en m'n sokken uit te wringen. De zon bakt al aardig, maar ik besluit niet te wachten tot alles droog is en gewoon door te lopen. 'T is even soppen en ik had wat angst voor blaren, maar uiteindelijk viel dat allemaal wel mee.

Voorbij dit obstakel weer het bos in. Even een ruiter gewaarschuwd voor het waterballet dat haar en haar paard te wachten staat als ze het pad inslaat waar ik net uitkom. Ze besluit om toch maar een andere route te pakken.

Nu richting Westeinde, deels via een zandpad naast een fiestspad, maar ook een mooi deel over smalle, stille bodpaadjes.

Van 13,5 tot 15 kilometer weer een zandweg langs de weilanden, daarna weer terug de schaduw van de bossen in.

Bij 17,5 draai je "De Ring" op en loop je langs de beroemde radiotelescoop.

Daar waar een bord naar links wijst naar "De Bospub" (lekkere broodjes en pannenkoeken!) sla ik rechts, passeer een schaapskudde en dan ben ik nog maar één afslag verwijderd van het einde. Helaas is het na die afslag nog wel 3,5 kilometer rechtdoor tot je er bent....

Het zandpad komt bij 22 kilometer met het fietspad waar het op mooie dagen file-fietsen is. Gelukkig is het zandpad vrij van verkeer. Langs de schaapskooi, het informatiecentrum komt in zocht....

Een hardloper die me tegemoet loopt roept "Topper!". Wat een tof gebaar.

"Reach Goal" zegt mijn horloge. ik ben rond! 2:25.23 voor 24,23 kilometer.

Voor de hoogtemeters (34+) hoef je deze trail niet te doen, maar voor de afwisseling (bos, heide, akkers) zeker een aanrader.

Posted by Jeroen at 15:18.44
Edited on: dinsdag 31 mei 2016 15:41.49
Categories: Running, Trails

donderdag 17 maart 2016

Gadget-runner goes old school

Er moest nog een vakantiedag opgemaakt worden die anders weggegooid zou worden. Goede reden om op een doordeweekse dinsdag weer eens een trail-verkenning te gaan doen.

Ditmaal wilde ik het dicht bij huis houden. Er zijn geen routes in de buurt die ook voor trailwedstrijden gebruikt worden. Wel zijn er diverse NS-wandelingen door het gebied.

NS-wandelingen zijn bewegwijzerde routes die van station naar station gaan.

Voor deze dag selecteerde ik twee routes, en op de dag zelf zou ik beslissen welke het zou worden.

  1. Wolfheze - Lunteren, 22km. Dat zou betekenen dat ik met de trein naar Wolfheze zou gaan en vanaf Lunteren weer terug via het kippenlijntje, of terug lopen naar huis.
  2. Belmonte wandeling, 16 km, deze zou ik heen en terug lopen (32 km dus).

Voor beide routes had ik een gpx-file naar mijn horloge geüpload.

Op de dag zelf ging ik met de fiets naar station Ede-Wageningen. In de fietstas mijn Raidlight Olmo gevuld met een liter Isostar, een softflask met zelfgemaakte gel, een stuk kruidkoek en wat pasjes en cash. Onderin de tas mijn regenjasje, voor het geval dat het ondanks de voorspellingen toch nog zou gaan regenen. Als laatste mijn telefoon voor noodgevallen en foto’s.

Het weer was goed, het lijf nog beter, dus ik koos de Belmonte-route. Echter, de route die ik naar mijn horloge had gestuurd was brak. Wat strepen op het scherm en een totale afstand van 18000+ kilometer, dat wekt niet veel vertrouwen. Dus die viel af.

Dan maar Wolfheze – Lunteren. Argh… de trein naar Wolfheze is natuurlijk net vertrokken en de volgende gaat pas over een half uur. Ga ik een half uur kleumen op een winderig station of ….. wacht eens, zo’n NS wandeling is natuurlijk ook gewoon voorzien van old-school markeringen. Rood-witte plaatjes met het NS-logo erop. Die kan ik ook volgen.

Zo gezegd zo gedaan. Op naar Wageningen via de NS wandeling Belmonte.

Het begin is veelbelovend. Direct na het station begint bosgebied De Sysselt. Een lang, licht glooiend, pad loopt een aantal kilometer parallel aan het spoor. Het is rustig in het bos, ik kom welgeteld twee wandelaars tegen. Rechtsaf het spoor over, een stuk over een onverharde weg met fietspad ernaast. Dan links het bos in. Niet veel later kom ik dan bij de Molenbeek. Hier wordt de route al een beetje trail. Een single-track met veel bochtjes, bruggetjes en boomwortels.

Ik passeer het Nivon-terrein. Daar gaat het echter mis. Zoals ik eerder schreef wordt De NS-route aangegeven met rood-witte bordjes met NS logo. Echter loopt door het gebied ook de LAW4, het Maarten van Rossum-pad, dat ook met rood-witte markeringen wordt aangegeven.

Drie maal raden welke markeringen ik volg….

In plaats van de beek te blijven volgen loop ik nu een stuk door het bos, over een weiland, achter een golfclub. Ik heb echter nog steeds niet in de gaten dat ik fout loop. Pas als ik een bordje “Heelsum” passeer begint het te dagen dat ik wellicht verkeerd gelopen ben. Iets verder stuit ik op de Utrechtseweg. Hier staat een fietsknooppunten-bord. Een blik op het bord en het is me meteen duidelijk dat ik volledig verkeerd zit. Met een mooie boog ben ik ten oosten van Heelsum uitgekomen, waar ik eigenlijk ten westen van Renkum had moeten zijn. Een hemelsbreed verschil van 3 kilometer,

Tijd om te bedenken wat ik nu wil ga doen. Nog naar Wageningen? Dan moet ik zo’n 7 kilometer meer lopen dan de 32 die ik me had voorgenomen. Zelfde route terug? Mmmm, beetje saai.

Ik besloot om de Utrechtseweg een eind te volgen richting Renkum om daar weer naar boven te steken in de hoop ergens weer op de Belmonte-route te komen.

Dwars door het centrum van Renkum via Dorpsstraat, Europalaan, Kerkstraat en Waterweg kwam ik 3.5 kilometer later weer uit bij de Molenbeek. Als ik deze maar zou blijven volgen richting noorden zou ik vanzelf weer thuis komen. Eerst moest de Molenbeek/Renkumse beek gekruist worden via een lang houten vlonder.

Erg mooi en weer eens wat anders (In Duitsland heb ik eens over de Knuppeldamm bij Kell am See gelopen, wat vergelijkbaar is). Hier sloot ik dan eindelijk weer aan op de Belmonte-route.

Het pad is hier afwisselend breed en single-track, en overal erg mooi.

Nu bleef ik de beek altijd in de buurt houden en een aantal kilometers later kwam ik weer bij het punt waar ik de fout in was gegaan. Vanaf hier was het een kwestie van de het kaartje op mijn horloge in tegengestelde richting volgen.

De benen begonnen wat strammer te worden maar nu wist ik hoe ver ik nog moest lopen. Uiteindelijk werden het niet de 2x16 kilometer die ik had gewild, maar met bijna 25 km ben ik ook tevreden. De tijd moet ik gokken want helaas was bij thuiskomst de route met geen mogelijkheid uit het horloge te trekken. SportTracks geeft een fout over een datum/tijd-formaat en als ik de route oproep op het horloge zelf gaat ie spontaan uit.

Met behulp van de site afstandmeten.nl heb ik de route kunnen reconstrueren. Helaas heeft de resulterende gpx-file onjuiste <time> elementen, waardoor strava dacht dat ik al mijn records op al mijn afstanden had verbroken :-). Gelukkig vond ik een site waarmee je, op basis van (geschatte) gemiddelde snelheid en je gpx-data die elementen weer laten herrekenen. Vervolgens werd die file naar Strava gestuurd.

Het resultaat:

Conclusie.

  • Zorg dat je zeker weet dat de gps-track in je horloge niet corrupt is :-)
  • Het deel van de Belmonte-route dat ik wel heb gelopen is prachtig. Van brede bospaden en uitzichten over akkers tot de single-tracks rondom de beek.
  • De wil om deze route eens uit te lopen is er groter op geworden.
Posted by Jeroen at 15:13.14
Edited on: maandag 30 mei 2016 21:23.03
Categories: Running, Trails

maandag 18 januari 2016

Kalenji Runlight

Licht in de duisternis.

Intro

Eind van de herfst en gedurende de winter is het ’s avonds te donker om nog veilig te kunnen hardlopen zonder enige vorm van verlichting. Met reflectie (op je kleding of als hesje) en wat knipperende lampjes om je armen kom je een aardig eind, maar die oplossingen leveren niet genoeg licht op op plekken die echt stikdonker zijn. Hobbelige paden en takken op de weg blijven zo een gevaar voor je enkels.

Er zijn meerdere manieren om licht mee te nemen. De bekendste is een hoofdlampje, bijvoorbeeld van Petzl, Mammut of Black Diamond. Ook kan je een zaklampje in je hand houden tijdens het lopen. Bij de hoofdlampen is het nadeel dat de lichtbundel meebeweegt met je hoofd. Dat maakt dat je zicht vooruit erg onrustig is.

Een lampje in de hand vind ik dan weer niet prettig omdat je je hand in een vaste positie moet houden wil je een rustig beeld hebben.

In 2014 kwam sport-warenhuis Decathlon met de Runlight. Eind vorig jaar kreeg ik deze lamp als (vervroegd) verjaardagscadeau.

Wat is het

De Kalenji runlight van Decathlon is een lamp speciaal ontworpen voor hardlopers.Voorop zit een LED die in drie stappen feller gemaakt kan worden met behulp van een klein knopje. Achterop zit de accu, met daarin verwerkt drie rode LEDs. Deze rode LEDs knipperen als de lamp aanstaat.

De lamp wordt gedragen met een soort harnas: een borstband en een band die over de rechterschouder loopt. Over deze laatste band loopt de stroomdraad van de accu naar de lamp. Waar de borstband en de schouderband elkaar ontmoeten, ter hoogte van het borstbeen, zit een driepuntige ster met in het hart de lamp. Aan de onderkant, dus het deel dat je op je lichaam draagt, zit een stuk zacht plastic met ruwe structuur dat zowel voor wat comfort zorgt als dat het voorkomt dat de lamp gaat schuiven.

In de doos

  • De Runlight, klaar voor gebruik, alleen opladen en even het kabeltje in de clip op de schouderband duwen
  • USB oplaadkabel
  • Handleiding
  • Recycling-pamflet

Ervaring

Ik heb nu een krappe 30 kilometer gelopen met de Runlight verdeeld over drie workouts. Daarbij heb ik specifiek gekozen voor routes met zo min mogelijk straatverlichting (Doesburgerdijk en de N304 hier in Ede zijn mooie voorbeelden).

Het aantrekken van de Runlight is even wennen. De elastische banden hebben de neiging in elkaar te draaien waardoor je met slagen in de banden komt te zitten. Dat zit niet comfortabel. Een spiegel kan hierbij uitkomst bieden, dan zie je goed of je accupak gedraaid zit.

De band van de Runlight loopt een stukje boven de borstband van mijn hartslagmeter. Daardoor voelt het in het begin of je HSM is afgezakt, terwijl je de band van de Runlight voelt.

Eenmaal onderweg valt op wat een bak licht de Runlight uitspuugt. Door de beweging van je romp zwaait de bundel een beetje heen-en-weer over de weg, maar het is niet storend. De lichtbundel is naar beneden gericht op een punt een paar meter voor je, zodat tegenliggers niet verblind worden. Zelf in het stikdonker zijn weg en obstakels duidelijk zichtbaar.

Wat wel opvalt is dat door het felle licht alles buiten de straal minder zichtbaar is. Zo zag ik tijdens één van mijn runs pas een tegenligger (zonder enige vorm van reflectie of verlichting, mafkees) pas toen ie mijn lichtbundel in liep. Da’s wel even schrikken.

Conclusie

Decathlon heeft met de Kalenji Runlight een interessant apparaat ontwikkeld om ook in het donker veilig te kunnen hardlopen. De lichtopbrengst, accuduur en positie van de lamp maken het een prima lamp om 's avonds een veilige training te kunnen doen. Bij langere tochten gaat de druk op het borstbeen bij sommigen wellicht irriteren.

Hoe vrouwen de Runlight ervaren weet ik niet, maar ik kan me voorstellen dat de borstband niet altijd prettig zit.

Voordelen

  • Veel licht, ook op zwakste stand
  • Rugzak-compatible. De borstband die door de accu loopt kan je losmaken en dan de accu in je rugtas stoppen. In het sleutelvakje van mijn Raidlight Olmo 5 was voldoende ruimte.
  • Extra accu (powerbank) aan te sluiten voor langere tochten (niet getest)
  • Verblindt je medelopers niet als je ze aankijkt (itt headlights)
  • Je mag je even Iron-Man voelen met zo’n lichtbron op je borst :-)

Nadelen

  • Drukknopje is erg klein, zeker als je handschoenen aan hebt.
  • Kan oncomfortabel voelen bij lange loop
  • Je kan de banden strakker of losser maken. Echter kan je de losse uiteinden niet netjes vastmaken waardoor ze tegen je armen en lichaam flapperen. Een simpel elastiekje om de banden kan dat verhelpen.
  • Als je regelmatig met en zonder rugtas loopt is het loshalen van de accu een vervelend werkje. Liefst had ik een soort quick-release gezien op de accu.

Posted by Jeroen at 15:06.12
Categories: Gadgets, Running

woensdag 16 december 2015

Trail verkenning: Wisenttrail 16K (uitgebreid)

Deel twee van mijn "Avonturen op een vrije dinsdag".

Twee weken geleden liep ik de route van de StuwwalTrail 20K. Dat verhaal is hier terug te vinden.

Voor mijn tweede avontuur koos ik een trail in de buurt van mijn werk. Elke werkdag rijd ik vlak voor Apeldoorn langs natuurgebeid "Het Leesten". Hier wordt ook eens per jaar de WisentTrail georganiseerd. Deze komt in een uitvoering van 16, 32 en 53 K. De route die ik uiteindeijk heb gekozen is de 16K, maar dan de uitgebreide versie. Deze is door de organisatie (AV Veluwe) ook op afstandmeten.nl gezet, net als de 3 wedstrijdroutes. Deze uitgebreide versie is iets meer 19K.

De weersvoorspellingen waren goed, het zou droog blijven en de zon zou ook nog een opwachting maken. Toch was het behoorlijk fris, ik vertrok vanaf de parkeerplaats Het Leesten/Ugchelse Berg met een thermoshirt, longsleeve, korte broek en handschoenen en de Raidlight op de rug gevuld met 750ml Isostar, een banaan en een gelletje.

Het begin is direct leuk, na een honderd meter links de berg op, dan weer naar beneden om vervolgens, ditmaal via een trap, weer omhoog te klimmen.

Daarna ga je de omheining van het Leesten weer uit en verdwijn je het bos in. Vanaf hier is het een flink aantal kilometers met vooral brede bospaden.

Na zeven kilometer de Miggelenbergweg oversteken, gevolgd door een klim, ditmaal over een heideveld. Prachtig vergezicht als je boven bent.

Hier ging ik even de mist in met de navigatie, een verkeerde afslag leverde heen-en-weer lopen met als gevolg zo'n 750 overbodige meters. De twee wandelende dames die ik meerdere malen tegenkwam moeten wel gedacht hebben dat ik het spoor helemaal bijster was....

Weer terug de Miggelenbergweg over en bijna 2 kilometer zonder afslagen over een goed begaanbaar bospad. Zo halverwege de route, dus goed moment om wat te eten.

Het venijn zit in de staart. Want na zo'n 15 kilometer is het ineens gedaan met de brede bospaden. Ik word een smal paadje ingestuurd en deze singletrack schiet direct de lucht in. Hier is het een soort bergrug (zover je daar in Nederland over kan spreken), een smal paadje een flink aantal meters boven de omgeving. Als een soort achtbaan ga je hier omhoog, omlaag en snelle bochtjes door. Een feestje :-)

Als ik de achtbaan achter me laat is het weer doordraven over brede lanen. De 18e kilometer gaat weer over een heideveld. Wel veel losse honden hier, helaas.

Aan het eind van kilometer 19 beland ik in een mountainbike-park. Hobbels, schansen, kuipbochten. Vast leuk om doorheen te fietsen, maar de bochten liggen zo dicht op elkaar dat navigatie bijna niet mogelijk is, ook omdat je je ogen op het smalle pad moet houden. Dit deel had van mij niet gehoeven, het voelt nep om hier doorheen te moeten lopen terwijl er een heel bos is met leuke paden.

Het einde is nu in zicht. Een lang verhard pad leidt naar de toegangsweg van de parkeerplaats, alwaar mijn horloge piept om aan te geven dat het erop zit.

20,5 KM, 1:55 rond, 134 hoogtemeters.

Conclusie.

  • Een trail die veelbelovend begint, je vervolgens in slaap sust met brede, makkelijke paden, om vervolgens keihard toe te slaan met een singletrack achtbaan. Jammer van dat stuk door het mountainbike-park.
  • Mooie uitzichten, duidelijk route.

De wisenttrail wordt in 2016 gehouden op 4 september. Er is ook een winter-versie van de trail (met 8,5, 16 en 23K afstanden), maar die wordt op een andere locatie gehouden (sportpark Ordenbos

Posted by Jeroen at 15:03.55
Categories: Running, Trails

maandag 30 november 2015

Trail verkenning: StuwwalTrail

(Oorspronkelijk als post in het Hardlopen-topic van Tweakers gepubliceerd)

Eind van het jaar, nog even wat overtollige vakantiedagen opmaken. Op 24 november bedacht dat ik de route van de stuwwaltrail in Oosterbeek eens wilde proberen. Dus, route gedownload van stuwwalloop.nl en op m'n horloge gezet.

Rugtas ingepakt met banaan, gel en Isostar-drink. Themoshirt en longsleeve aan.

In de auto naar Oosterbeek. Wat een hondenweer. Is dit wel zo'n goed plan?

Aangekomen in Oosterbeek, geparkeerd naast de tennisvelden, toch ook nog maar m'n regenjack aangetrokken. De regen kwam nu toch flink naar beneden. Een man die z'n hondje aan het uitlaten was keek me een beetje meewarig aan terwijl ik me even aan het opwarmen was.

Dan maar op pad. De eerste paar honderd meter kon ik de route prima volgen. Daarna begonnen de problemen. Vijfsprongen (welke afslag?), beekjes met aan weerszijden een pad (bruggetje over of niet?) en paden die onherkenbaar waren door de dikke laag bladeren. Na 2 kilometer gelukkig weer duidelijkheid. Hoewel her en der nog even gestopt en terug gestoken waren de grootste missers wel voorbij.

Bij 7 kilometer (over de Fonteinallee) gaf m'n GPS aan dat ik terug moest steken. Huh? Waar dan? Er loopt hier naast de weg een sloot? Een paar meter terug was inderdaad een oversteekje, maar een echt pad kon ik het niet noemen. Toch maar die kant op. Ai, een slecht onderhouden trap naar de top van de stuwwal. Pittig. Bovenaan even pitstop en orienteren.

Hier begon het mooiste deel van de route. Prachtige vergezichten, stevige klimmen, lange afdalingen. Ook hier waren de paden soms niet helemaal duidelijk door de bladeren, die ook de modder goed wisten te verbergen tot je er middenin stapte.

Kilometer 14 markeerde het keerpunt van de route. Even later bij het oversteken van de Boersberg de weg kwijt, pad door het bos was onvindbaar. Dan maar dwars door het bos naar het volgende punt.

En dan sta je op kilometer 19 ineens weer in de bewoonde wereld. Heveadorp. Even een straatje door en weer het bos in, de beschaving weer achter gelaten.

Met 19 kilometer op de klok zou ik er toch zo onderhand moeten zijn, volgens afstandmeten.nl was de route bijna 20 kilometer. Helaas zou het nog bijna 3 kilometer met 2 forse klimmen duren voor ik eindelijk op mijn horloge het trackpoint "END" te zien kreeg.

Resultaat: 22,65 kilometer op 2:26:33, 400 hoogtemeters

Wat ik hier heb geleerd ;)

  • zonder bordjes, vrijwilligers en mede-lopers is dit een lastige route om te volgen, zeker als de paden onherkenbaar zijn door het bladerendek
  • ik moet echt meer werk maken van klimmen
  • Trailen is gaaf, zelf bij hondenweer

Over een paar weken is de wintereditie van deze trail (maar al helemaal vol)

PS.

Hoe de Bazen deze trail lopen kan je lezen op de blog van Infinchable _/-\o_ .

Posted by Jeroen at 15:01.49
Categories: Trails

dinsdag 17 november 2015

DS108J met dubbel persoonlijkheid

De Diskstation waar mijn site op draait is een oude, maar robuuste, DS108J. Het "08" in 108 geeft het modeljaar aan: 2008, uitgebracht in 2007. Al met al is dit bakkie dus al zo'n 8 jaar oud.

De software die op Diskstations draait, heet DiskStation Manager, kortweg DSM.

Toen de DS108J uitkwam, zaten we op versie 2.0 van deze software. In de loop der tijd werd deze regelmatig van updates voorzien, maar na DSM 4.0 was het afgelopen voor deze NAS. Synology bood geen nieuwe updates1 meer aan voor NASsen uit de 08-serie.

Dat betekende dus geen nieuwe functionaliteiten, bugfixes of verbeteringen. Lange tijd heb ik het er zo maar bij gelaten. Totdat ik nog eens de lijst met CPU's in de verschillende DS'en zag. En daaruit bleek dat de DS109J exact dezelfde PowerPC-processor bezit. Echter, voor de 09-serie is ooit DSM4.2 uitgebracht. Het zou dus zomaar kunnen zijn dat DSM4.2 ook op een DS108J zou kunnen draaien.

Met wat Googlen kwam ik op de site van Xavier Averbouch. Helaas is zijn site op de schop gegaan en is de pagina met het stappenplan niet direct terug te vinden.

Gelukkig hebben we archive.org, het geheugen van het internet :-) Met hun waybackmachine kan je verdwenen pagina's terughalen en op die manier kwam ik op de oude averbouch.biz site.

Hier in het kort de werkwijze:

  1. Zorg dat Telnet aanstaat op de DiskStation (Via Control panel, Network services, Terminal)
  2. Start vanaf je computer een Telnet-sessie (maak gebruik van het gratis PuTTY) met je Diskstation
  3. Login als root (dus niet als admin) met het wachtwoord dat je voor admin gebruikt
  4. Ga naar de map waar het bestand synoinfo.conf staat door het volgende in te tikken op de command-line:
  5. cd ..
  6. cd etc.defaults
  7. Start de editor om synoconfig.conf aan te passen:
  8. vi synoconfig.conf
  9. vi werkt wellicht anders dan je van een editor zou verwachten. Kijk hier voor een introductie en handleiding. In het bestand dat we nu open hebben in vi veranderen we de eerste regel:
  10. unique="synology_powerpc_108j" naar unique="synology_powerpc_109j"
  11. (ja echt, zo simpel is het om je DS te laten denken dat ie jonger is :-)
  12. Sla je wijziging op (commando :wq ) en beeindig je telnet-sessie (exit)
  13. Download de laatste firmware-versie voor het DS109J model op je PC
  14. Start op je Diskstation DSM Update en ga voor Manual update. Selecteer de .pat-file die je net hebt gedownload in stap 8.
  15. Nadat de firmware is geupdate en de Diskstation is gereboot is je 108J een 109J geworden met DSM4.2

Opmerkingen:

  • Ook voor de 09-serie is de ondersteuning vanuit Synology gestopt. DSM 4.2 ontvangt dus geen updates meer.
  • Voor mij was dit vooral een "Omdat het technisch mogelijk is"-exercitie. Wil je weten wat er nieuw was bij de introductie van DSM 4.2, klik dan hier

1 Er is nog een veiligheidsupdate geweest tentijde van het heartbleed-probleem.

Posted by Jeroen at 14:56.54
Categories: Synology

maandag 20 april 2015

Fixen van TCX files

Ik gebruik SportTracks om mijn workouts bij te houden. De gegevens van mijn GPS-horloge worden geimporteerd na iedere training en SportTracks maakt er mooie kaartjes en grafieken van.

Een tijdje geleden kwamZoneFiveSoftware met SportTracks.mobi, een webbased versie van SportTracks (ST). Gegevens van ST worden gesynct met ST.mobi, zodat je ook "onderweg" je trainingen kan bekijken/wijzigen.

Wat me eerder niet was opgevallen, is echter dat de totale afstand aan de bovenkant van het scherm van ST.mobi niet overeenkomt met de x-as van de grafiek rechts van de kaart. In dit geval bijvoorbeeld mis ik meer dan een kilometer, op een totale afstand van 18K. Dat er verschillen waren kwam eigenlijk pas naar boven toen ik mijn data via tapiriik.com ging synchroniseren met strava.com. Strava toonde consequent de "foute" gegevens, en ging ook het tempo berekenen op die gegevens, waardoor ik bij iedere workout in Strava het slechter leek te doen dan wat ST vertelde.

Als je de TCX exporteert vanuit ST.mobi valt het volgende op:

Bovenin het bestand is de tag <DistanceMeters> terug te vinden.

<DistanceMeters>18165</DistanceMeters>

De bulk van het bestand bestaat uit <Trackpoints>. Ieder trackpoint bestaat uit een tijdstip, een hoogte- en breedtegraad om de positie vast te leggen, hoogtemeters en afgelegde afstand (tov vorige positie) en de hartslag zoals gemeten op dat tijdstip.

Het is de tag < DistanceMeters> die langzaam maar zeker een afwijking gaat vertonen, als we Trackpoints aflopen. Aan het eind van de rit ziet de trackpoint er zo uit:

<Trackpoint>
<Time>2015-03-24T12:06:03Z</Time>
<Position>
<LatitudeDegrees>52.053531646729</LatitudeDegrees>
<LongitudeDegrees>5.6366820335388</LongitudeDegrees>
</Position>
<AltitudeMeters>13.780464172363</AltitudeMeters>
<DistanceMeters>16977.34375</DistanceMeters>
<HeartRateBpm>
<Value>157</Value>
</HeartRateBpm>
</Trackpoint>

Jawel, de cummulatie van afstanden tussen de opeenvolgende Trackpoints is 16,977 kilomter, meer dan een kilometer minder dan wat er in <DistanceMeters> staat genoteerd.

Deze route heb ik vooraf via afstandmeten.nl gemaakt en die site gaf ook een afstand van 18 kilometer.

http://afstandmeten.nl/index.php?id=1504957

Als ik de coordinaten bekijk van de uiteindelijk gelopen route, dan zie ik geen afwijkingen die een verschil van meer dan een kilometer zouden kunnen verklaren. Kennelijk wordt bij het berekenen van de <DistanceMeters> een algoritme gebruikt waar meer in zit dan de haversine-functie die je gebruikt om de afstand tussen twee punten op een (aard)bol te bepalen.

Ter controle heb ik de gegevens uit de TCX ingelezen in Excel. Met de hierboven genoemde formule heb ik de GPS-afstand vergeleken met de afstanden uit het bestand. Daar is helaas geen conclusie uit te trekken.

Voor de geinstereseerden, de formule die je in Excel gebruikt om van twee kolommen (lengte- en breedtegraden) de afstand te bepalen is als volgt:

6370,97327862273*BOOGCOS(COS(RADIALEN(90-(L1)))*COS(RADIALEN(90-(L2)))+SIN(RADIALEN(90-(L1)))*SIN(RADIALEN(90-(L1)))*COS(RADIALEN((B1-B2)))) * 1000

Eerste cijfer is de constante voor de radius van de aarde

L1 = lengtegraad punt 1, L2 = lengtegraad punt 2

B1 = breedtegraad punt 1, B2 = breedtegraat punt 2

Leuk en aardig om een beetje te spelen met Excel, maar hoe krijg je nu je TCX-bestand weer een beetje op orde?

De snelste manier die ik op dit moment weet is om de TCX aan te bieden op de site tcxtools.com. Kies voor de optie tcx distantance recalculation. Deze optie leest je TCX-bestand en past de haversine-functie toe op ieder <trackpoint> blok. Let wel dat je deze truuk alleen zou moeten gebruiken als je zeker weet dat de individuele punten van de route goed overeenkomen met de werkelijkheid. Ook bij grote hoogteverschillen levert deze truuk onbetrouwbare afstanden, omdat de <altitude>-tag niet wordt meegenomen in de formule.

Wat nu nog een handmatige actie is (Data van horloge naar ST, TCX exporten vanuit ST.mobi, converteren op tcxtools, TCX uploaden) zou eigenlijk geautomatiseerd owrden als plug-in voor ST. Eens kijken of ik mijn beperkte Visual Studio skills hier op kan loslaten............

Posted by Jeroen at 14:52.25
Categories: Running, Software